بر او مخفى نخواهد بود، بنابراين، تعجب نكنيد، اگر گفته شود: خداوند گناهان پنهانى را نيز محاسبه مى‌كند و كيفر مى‌دهد.
اين احتمال نيز وجود دارد كه: آيه فوق اشاره به تمام احكامى باشد كه در آيات مختلف پيشين آمد، مانند انفاق‌هاى خالصانه و انفاق‌هاى آميخته با ريا و همچنين منت و آزار و نيز نماز و روزه و ساير احكام و عقايد.
و در پايان آيه مى‌فرمايد: «و خداوند بر هر چيز قادر است» «وَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَديرٌ».
هم نسبت به همه چيز اين جهان آگاهى دارد، هم قادر است لياقت‌ها و شايستگى‌ها را مشخص كند و هم متخلفان را كيفر دهد.
***
نكته‌ها:
١- گاه تصور مى‌شود: اين آيه با احاديث فراوانى كه مى‌گويد: نيت گناه، گناه نيست، مخالفت دارد.
ولى، پاسخ آن روشن است؛ زيرا آن احاديث، مربوط به گناهانى است كه عمل خارجى دارد، و نيت، مقدمه آن است مانند: ظلم، دروغ و غصب حقوق، نه گناهانى كه ذاتاً جنبه درونى دارند و عمل قلبى محسوب مى‌شود، (مانند شرك و ريا و كتمان شهادت).
تفسير ديگرى نيز، براى اين آيه وجود دارد و آن اين كه يك عمل ممكن است به صورت‌هاى مختلف انجام شود، مثلًا انفاق، گاه براى خدا است و گاه براى ريا و شهرت‌طلبى، آيه مى‌گويد:
اگر نيت خود را آشكار سازيد و يا پنهان كنيد، خداوند از آن با خبر است، و بر طبق آن، به شما جزا مى‌دهد و در واقع به همان مضمون روايت: لا عَمَلَ الَّا