تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٦٠

٢٨٤ لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الأَرْضِ وَ إِنْ تُبْدُوا ما في‌ أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى‌ كُلِّ شَيْ‌ءٍ قَديرٌ
ترجمه:
٢٨٤- آنچه در آسمان‌ها و زمين است، از آن خداست. و اگر آنچه را در دل داريد، آشكار سازيد يا پنهان، خداوند شما را بر طبق آن، محاسبه مى‌كند. سپس هر كس را بخواهد (و شايستگى داشته باشد)، مى‌بخشد؛ و هر كس را بخواهد، مجازات مى‌كند. و خداوند به همه چيز قدرت دارد.
تفسير:
همه چيز از آن او است
اين آيه در حقيقت، آنچه را كه در جمله آخر آيه قبل آمد، تكميل مى‌كند، مى‌گويد: «آنچه در آسمان‌ها و زمين است از آن خدا است و (به همين دليل) اگر آنچه را در دل داريد آشكار سازيد يا پنهان كنيد، خداوند شما را مطابق آن محاسبه مى‌كند» «لِلَّهِ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الأَرْضِ وَ إِنْ تُبْدُوا ما في‌ أَنْفُسِكُمْ أَوْ تُخْفُوهُ يُحاسِبْكُمْ بِهِ اللَّهُ».
«سپس هر كس را كه بخواهد (و شايسته بداند) مى‌بخشد و هر كس را بخواهد (و مستحق ببيند) مجازات مى‌كند» «فَيَغْفِرُ لِمَنْ يَشاءُ وَ يُعَذِّبُ مَنْ يَشاءُ».
يعنى تصور نكنيد: اعمالى همچون كتمان شهادت، و گناهان قلبى ديگر بر او مخفى مى‌ماند كسى كه حاكم بر جهان هستى و زمين و آسمان است، هيچ چيز