تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٥١

تحمل شهادت) دعوت كنند، خود دارى ننمايند» «وَ لا يَأْبَ الشُّهَداءُ إِذا ما دُعُوا».
بنابراين، تحمل شهادت به هنگام دعوت، براى اين كار، واجب است.
اين احتمال نيز داده شده كه هم پذيرفتن دعوت براى تحمل شهادت (ديدن واقعه) لازم است، و هم براى اداى شهادت.
١٦- بدهى كم باشد يا زياد، بايد آن را نوشت؛ چرا كه سلامت روابط اقتصادى مورد نظر اسلام ايجاب مى‌كند در قراردادهاى مربوط به بدهكارى‌هاى كوچك نيز از نوشتن سند كوتاهى نشود، و لذا در جمله بعد مى‌فرمايد: «و از نوشتن (بدهى) كوچك يا بزرگى كه داراى مدت است ملول و خسته نشويد»! «وَ لاتَسْئَمُوا أَنْ تَكْتُبُوهُ صَغيراً أَوْ كَبيراً إِلى‌ أَجَلِهِ». «١»

سپس مى‌افزايد: «اين در نزد خدا به عدالت نزديك‌تر و براى شهادت مستقيم‌تر، و براى جلوگيرى از شك و ترديد بهتر است» «ذلِكُمْ أَقْسَطُ عِنْدَ اللَّهِ وَ أَقْوَمُ لِلشَّهادَةِ وَ أَدْنى‌ أَلَّا تَرْتابُوا».
در واقع اين جمله، اشاره به فلسفه احكام فوق در مورد نوشتن اسناد معاملاتى است، مى‌گويد: تنظيم اسناد و دقت در آن از يك سو، ضامن اجراى عدالت.
از سوى ديگر، موجب تقويت و اطمينان شهود به هنگام اداى شهادت.
و از سوى سوم، مانع ايجاد بدبينى در ميان افراد جامعه مى‌شود.
اين جمله به خوبى نشان مى‌دهد: اسناد تنظيم شده مى‌تواند به عنوان شاهد و مدركى مورد توجه قضات قرار گيرد، هر چند متأسفانه جمعى از فقهاء اعتناء