كسى كه حق بر ذمه اوست، سفيه يا ضعيف است، يا (به خاطر لال بودن،) توانايى بر املا كردن ندارد، بايد ولىّ او (به جاى او،) با رعايت عدالت، املا كند. و دو نفر از مردان (عادل) خود را (بر اين حق) شاهد بگيريد! و اگر دو مرد نبودند، يك مرد و دو زن، از كسانى كه مورد رضايت و اطمينان شما هستند، انتخاب كنيد! (و اين دو زن، بايد با هم شاهد قرار گيرند،) تا اگر يكى انحرافى يافت، ديگرى به او ياد آورى كند. و شهود نبايد به هنگامى كه آنها را (براى شهادت) دعوت مى‌كنند، خوددارى نمايند. و از نوشتن (بدهى خود،) چه كوچك باشد يا بزرگ، ملول نشويد (هر چه باشد بنويسيد). اين، در نزد خدا به عدالت نزديك‌تر، و براى شهادت مستقيم‌تر، و براى جلوگيرى از ترديد و شك (و نزاع و گفتگو) بهتر مى‌باشد؛ مگر اين كه داد و ستد نقدى باشد كه بين خود، دست به دست مى‌كنيد. در اين صورت، گناهى بر شما نيست كه آن را ننويسيد. ولى هنگامى كه خريد و فروش (نقدى) مى‌كنيد، شاهد بگيريد! و نبايد به نويسنده و شاهد، (به خاطر حقگويى،) زيانى برسد! و اگر چنين كنيد، از فرمان پروردگار خارج شده‌ايد. از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد! و خداوند به شما تعليم مى‌دهد؛ خداوند به همه چيز داناست.
تفسير:
تنظيم اسناد تجارى در طولانى‌ترين آيه قرآن
بعد از بيان احكامى كه مربوط به انفاق در راه خدا و همچنين مسأله رباخوارى بود، در اين آيه كه طولانى‌ترين آيه قرآن است، احكام و مقررات دقيقى براى امور تجارى و اقتصادى بيان كرده، تا سرمايه‌ها هر چه بيشتر رشد طبيعى خود را پيدا كنند و بن‌بست و اختلاف و نزاعى در ميان مردم رخ ندهد.
در اين آيه نوزده دستور مهم در مورد داد و ستد مالى به ترتيب ذيل بيان