تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٣٥

شأن نزول:
در تفسير «على بن ابراهيم» آمده است: پس از نزول آيات ربا، شخصى به نام «خالد بن وليد» خدمت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله حاضر شده عرضه داشت: پدرم چون با «طائفه ثقيف» معاملات ربوى داشت و مطالباتش را وصول نكرده بود وصيت كرده است مبلغى از سودهاى اموال او كه هنوز پرداخت نشده است، تحويل بگيرم آيا اين عمل براى من جايز است؟
آيات فوق نازل شد و مردم را به شدت از اين كار نهى كرد. «١»

در روايت ديگرى آمده است كه پيامبر صلى الله عليه و آله بعد از نزول اين آيه فرمود: أَلا انَّ كُلَّ رِباً مِن‌ رِبَا الْجاهِلِيَّةِ مَوْضُوعٌ وَ أَوَّلُ رِباً أَضَعُهُ رِبَا الْعَبَّاسِ بْنِ عَبْدُالْمُطُّلِبِ: «آگاه باشيد! تمام مطالبات ربوى كه در زمان جاهليت مردم از يكديگر داشته‌اند، همگى بايد فراموش شود و نخستين مطالبات ربوى كه من آن را به دست فراموشى مى‌سپارم مطالبات عباس بن عبدالمطلب است». «٢»

از اين جمله، به خوبى استفاده مى‌شود كه: پيامبر صلى الله عليه و آله به هنگامى كه قلم سرخ بر مطالبات ربوى زمان جاهليت مى‌كشيد از بستگان خود شروع كرد، و اگر در ميان آنها افراد ثروتمندى مانند عباس بودند كه در زمان جاهليت همچون ديگر ثروتمندان آلوده بودند، پيامبر صلى الله عليه و آله نخست، مطالبات آنها را الغاء كرد.
و نيز در روايات آمده است كه: پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله بعد از نزول اين آيات، به