١٩٤ الشَّهْرُ الْحَرامُ بِالشَّهْرِ الْحَرامِ وَ الْحُرُماتُ قِصاصٌ فَمَنِ اعْتَدى‌ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدى‌ عَلَيْكُمْ وَ اتَّقُوا اللَّهَ وَ اعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ مَعَ الْمُتَّقينَ
ترجمه:
١٩٤- ماه حرام، در برابر ماه حرام! و تمام حرام‌ها، (قابل) قصاص است. و (به طور كلى) هر كس به شما تجاوز كرد، همانند آن بر او تعدى كنيد! و از (مخالفت فرمان) خدا بپرهيزيد (و زياده روى ننماييد)؛ و بدانيد خدا با پرهيزگاران است!
تفسير:
احترام ماه‌هاى حرام و مقابله به مثل
اين آيه، بحثى را كه در آيات پيش در مورد جهاد به طور كلى آمده است تكميل مى‌كند، و در واقع پاسخى است به ايراد افراد ناآگاه كه مى‌گفتند: مگر مى‌توان در ماه حرام جنگ كرد كه اسلام چنين دستورى را داده است؟
توضيح اين كه: مشركان «مكّه» مى‌دانستند جنگ در ماه‌هاى حرام (ذى القعده، ذى الحجه، محرم و رجب) از نظر اسلام جايز نيست و به تعبير ديگر اسلام اين سنت را كه از قبل وجود داشته امضاء كرده است، مخصوصاً در مسجد الحرام و «مكّه» اين كار نارواتر است، و پيامبر اسلام صلى الله عليه و آله به هر دو حكم احترام مى‌گذارد.
به همين دليل، در نظر داشتند، مسلمانان را غافلگير ساخته و در ماه‌هاى حرام به آنها حمله‌ور شوند، و شايد گمانشان اين بود، اگر آنها احترام ماه‌هاى