تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠٦

كسانى كه يكديگر را براى خدا دوست دارند با محبت گرد هم آيند و با محبت متفرق شوند؛
كسى كه زن زيباى صاحب مقامى او را به گناه دعوت كند و او بگويد من از خدا مى‌ترسم؛
كسى كه انفاق نهانى مى‌كند به طورى كه دست راست او از انفاقى كه دست چپ او كرده آگاه نمى‌گردد!
و كسى كه تنها به ياد خدا مى‌افتد و قطره اشكى از گوشه‌هاى چشم او سرازير مى‌شود». «١»
***
٣- انفاق و نيت پاك
ضمناً مفهوم جمله «وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبِيْرٌ» اين است كه: خدا عالم است به آنچه انفاق مى‌كنيد، چه آشكار باشد، و چه مخفى و همچنين او از نيات شما آگاه است كه اظهار و اخفاى انفاق را به چه منظور و هدفى انجام مى‌دهيد.
در هر حال آنچه در انفاق مؤثر است نيت پاك و خلوص در عمل است، به علاوه، دانستن و ندانستن مردم اثرى ندارد، و آنچه مهم است علم خداست؛ زيرا اوست كه جزاى اعمال انسان را مى‌دهد و از نهان و آشكار آگاه است.
***