تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٤٠١

٢٧٠ وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ وَ ما لِلظَّالِمينَ مِنْ أَنْصارٍ
٢٧١ إِنْ تُبْدُوا الصَّدَقاتِ فَنِعِمَّا هِيَ وَ إِنْ تُخْفُوها وَ تُؤْتُوهَا الْفُقَراءَ فَهُوَ خَيْرٌ لَكُمْ وَ يُكَفِّرُ عَنْكُمْ مِنْ سَيِّئاتِكُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبيرٌ
ترجمه:
٢٧٠- و هر چيز را كه انفاق مى‌كنيد، يا (اموالى را كه) نذر كرده‌ايد (در راه خدا انفاق كنيد)، خداوند آنها را مى‌داند. و ستمگران ياورى ندارند.
٢٧١- اگر انفاق‌ها را آشكار كنيد، خوب است! و اگر آنها را مخفى ساخته و به نيازمندان بدهيد، براى شما بهتر است؛ و قسمتى از گناهان شما را مى‌پوشاند؛ (و در پرتو بخشش در راه خدا، بخشوده خواهيد شد). و خداوند به آنچه انجام مى‌دهيد، آگاه است.
تفسير:
چگونگى انفاق‌ها
به دنبال آيات گذشته كه درباره انفاق و بخشش در راه خدا و انتخاب اموال خوب براى اين كار، توأم با اخلاق و اخلاص بحث مى‌كرد، در اين دو آيه، سخن از چگونگى انفاق‌ها و علم خداوند نسبت به آن است.
در آيه نخست، مى‌فرمايد: «آنچه را كه انفاق مى‌كنيد يا نذرهايى كه (در اين زمينه كرده‌ايد) خداوند همه آنها را مى‌داند» «وَ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ نَفَقَةٍ أَوْ نَذَرْتُمْ مِنْ نَذْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ يَعْلَمُهُ».