شما كم مى‌كند در واقع چيزهائى بر سرمايه شما مى‌افزايد، هم از نظر معنوى و هم از نظر مادى.
در دنياى امروز كه نتيجه و اثر اختلافات طبقاتى و پايمال شدن ثروت‌ها به خاطر به هم خوردن تعادل تقسيم ثروت، به روشنى به چشم مى‌خورد، درك معنى آيه فوق چندان مشكل نيست.
ضمناً از آيه استفاده مى‌شود: يك نوع ارتباط ميان «ترك انفاق» و «فحشاء» وجود دارد.
البته اگر «فحشاء» به معنى بخل باشد ارتباط آن از اين جهت است كه ترك انفاق و بخشش‌هاى مالى، آرام آرام صفت «بخل» را كه از بدترين صفات است در انسان ايجاد مى‌كند و اگر «فحشاء» را به معنى مطلق گناه يا گناه جنسى بگيريم باز ارتباط آن با ترك انفاق بر كسى پوشيده نيست؛ زيرا سرچشمه بسيارى از گناهان، و بى عفتى‌ها و خودفروشى‌ها، فقر و تهيدستى است، علاوه بر همه اينها، انفاق يك سلسله آثار و بركات معنوى دارد كه جاى انكار نيست.
سپس مى‌افزايد: «خداوند از سوى خود آمرزش، فضل و بخشش را به شما وعده مى‌دهد» «وَ اللَّهُ يَعِدُكُمْ مَغْفِرَةً مِنْهُ وَ فَضْلًا».
در تفسير «مجمع البيان» از امام صادق عليه السلام نقل شده است: هنگام انفاق دو چيز از طرف خدا است و دو چيز از ناحيه شيطان، آنچه از جانب خداست: يكى «آمرزش گناهان» و ديگرى «وسعت و افزونى اموال» و آنچه از طرف شيطان است يكى «وعده فقر» و تهيدستى و ديگرى «امر به فحشاء» است. «١»
بنابراين، منظور از «مغفرة»، آمرزش گناهان است و منظور از «فضل» همان