گوشت و نامرغوب را با خرماى خوب مخلوط مى‌كردند و بعد انفاق مى‌نمودند به آنها دستور داده شد از اين كار بپرهيزند. «١»
اين دو شأن نزول هيچگونه منافاتى با هم ندارند و ممكن است آيه در مورد هر دو دسته نازل شده باشد، كه يكى ناظر به پاكى معنوى و ديگرى ناظر به مرغوبيت مادى و ظاهرى است.
ولى بايد توجه داشت: طبق آيه ٢٧٥ سوره «بقره» كسانى كه در زمان جاهليت اموالى از طريق رباخوارى جمع‌آورى كرده بودند و پس از نزول آيه از ادامه رباخوارى خوددارى نمودند، اموال گذشته بر آنها حرام نبوده است يعنى اين قانون شامل گذشته نمى‌شود، ولى مسلّم است اين مال در عين حلال بودن با اموال ديگر فرق داشت و در حقيقت، شبيه اموالى بود كه از طرق مكروه به دست بيايد!
***
تفسير:
از چه اموالى بايد انفاق كرد؟
در آيات گذشته، ثمرات انفاق، صفات انفاق كنندگان و اعمالى كه ممكن است اين كار انسانى و خداپسندانه را آلوده كند و پاداش آن را از بين ببرد، بيان شد، در اين آيه- كه هفتمين آيه، در اين سلسله است- سخن از چگونگى اموالى است كه بايد انفاق گردد.
نخست مى‌فرمايد: «اى كسانى كه ايمان آورده‌ايد! از اموال پاكيزه‌اى كه (از طريق تجارت) به دست آورده‌ايد، و از آنچه از زمين براى شما خارج كرده‌ايم