٢٦٣ قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذىً وَ اللَّهُ غَنِيٌّ حَليمٌ
ترجمه:
٢٦٣- گفتار پسنديده (در برابر نيازمندان)، و عفو (و گذشت از خشونت‌هاى آنها)، از بخششى كه آزارى به دنبال آن باشد، بهتر است؛ و خداوند، بى‌نياز و بردبار است.
تفسير:
برخورد خوب بهتر از انفاق با اذيت
اين آيه در حقيقت، تكميلى است نسبت به آيه قبل، در زمينه ترك منت و آزار به هنگام انفاق، مى‌فرمايد: «گفتار پسنديده (در برابر ارباب حاجت) و عفو و گذشت (از خشونت‌هاى آنان) از بخششى كه آزارى به دنبال آن باشد بهتر است» «قَوْلٌ مَعْرُوفٌ وَ مَغْفِرَةٌ خَيْرٌ مِنْ صَدَقَةٍ يَتْبَعُها أَذىً».
اين را نيز بدانيد كه آنچه در راه خدا انفاق مى‌كنيد در واقع براى نجات خويشتن ذخيره مى‌نمائيد، «و خداوند (از آن) بى‌نياز و (در برابر خشونت و ناسپاسى شما) بردبار است» «وَ اللَّهُ غَنِيٌّ حَليمٌ».
***
نكته‌ها:
١- ارزش‌هاى اجتماعى اشخاص
آيه فوق منطق اسلام را در مورد ارزش‌هاى اجتماعى اشخاص، و حيثيت مردم روشن مى‌سازد، و عمل آنهائى را كه در حفظ اين سرمايه‌هاى انسانى مى‌كوشند و ارباب حاجت را با گفتار نيكو و احياناً راهنمائى‌هاى لازم بهره‌مند