٢٦٢ الَّذينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ في‌ سَبيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنّاً وَ لا أَذىً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ وَ لا خَوْفٌ عَلَيْهِمْ وَ لا هُمْ يَحْزَنُونَ
ترجمه:
٢٦٢- كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌كنند، سپس به دنبال انفاقى كه كرده‌اند، منت نمى‌گذارند و آزارى نمى‌رسانند، پاداش آنها نزد پروردگارشان (محفوظ) است؛ و نه ترسى دارند، و نه غمگين مى‌شوند.
تفسير:
چه انفاقى با ارزش است؟
در آيه قبل، اهميت انفاق در راه خدا به طور كلى بيان شد، ولى در آيه مورد بحث، بعضى از شرائط آن ذكر مى‌شود. (ضمناً از تعبيرات اين آيه، به خوبى استفاده مى‌شود كه تنها انفاق در جهاد، منظور نيست).
مى‌فرمايد: «كسانى كه اموال خود را در راه خدا انفاق مى‌كنند، سپس به دنبال انفاقى كه كرده‌اند منت نمى‌گذارند و آزارى نمى‌رسانند پاداش آنها، نزد پروردگارشان است» «الَّذينَ يُنْفِقُونَ أَمْوالَهُمْ في‌ سَبيلِ اللَّهِ ثُمَّ لا يُتْبِعُونَ ما أَنْفَقُوا مَنّاً وَ لا أَذىً لَهُمْ أَجْرُهُمْ عِنْدَ رَبِّهِمْ». «١»

«علاوه بر اين نه ترسى بر آنها است و نه غمگين مى‌شوند» «وَ لا خَوْفٌ