تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٢٤

مربوط به همين آيه است.
ج- در بعضى از احاديث به همين معنى تصريح شده، مانند: حديثى كه در «امالى شيخ» از اميرمؤمنان على عليه السلام نقل شده است كه ضمن بيان فضيلت آية الكرسى، از «اللَّهُ لا الهَ الَّا هُو» شروع فرمود تا، «وَ هُوَ الْعَلِىُّ الْعَظِيْمِ». «١»

د- «مستدرك سفينة البحار»، از مجمع نقل مى‌كند: وَ آيَةُ الْكُرْسِى مَعْرُوفَةٌ وَ هِىَ الى‌ قَوْلِهِ وَ هُوَ الْعَلِىُّ الْعَظِيْمِ: «آية الكرسى معروف است و آن تا و هو العلى العظيم است». «٢»
ه- در حديثى از امام على بن الحسين عليهما السلام مى‌خوانيم كه پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله فرمود: كسى كه چهار آيه از اول سوره «بقره» و آية الكرسى، و دو آيه بعد از آن و سه آيه از آخر «بقره» را بخواند، هرگز ناخوشايندى در خودش و مالش نمى‌بيند و شيطان به او نزديك نمى‌شود، و قرآن را فراموش نمى‌كند. «٣»
از اين تعبير نيز استفاده مى‌شود كه آية الكرسى يك آيه است.
و- در بعضى از روايات وارد شده كه آية الكرسى پنجاه كلمه است و در هر كلمه‌اى پنجاه بركت است «٤» شمارش كلمات آيه نيز نشان مى‌دهد: تا «وَ هُوَ الْعَلِىُّ الْعَظِيْم» پنجاه كلمه است.