داراى زبان و دو لب است كه در پايه عرش الهى تسبيح و تقديس خدا مى‌گويد. «١»
در حديث ديگرى از على عليه السلام از پيامبر صلى الله عليه و آله مى‌خوانيم كه فرمود: سَيِّدُ الْقُرْآنِ الْبَقَرَةُ وَ سَيِّدُ الْبَقَرَةِ آيَةُ الْكُرْسى‌. يا عَلِىُّ! انَّ فِيْها لَخَمْسِيْنَ كَلِمَةً، فِى كُلِّ كَلِمَةٍ خَمْسُونَ بَرَكَةً: «برگزيده قرآن سوره بقره و برگزيده بقره، آية الكرسى است، در آن پنجاه كلمه است و در هر كلمه‌اى پنجاه بركت است». «٢»
و در حديث ديگرى از امام باقر عليه السلام آمده است: «هر كس آية الكرسى را يك بار بخواند، خداوند هزار امر ناخوشايند از امور ناخوشايند دنيا، و هزار امر ناخوشايند از امور ناخوشايند آخرت را از او بر طرف مى‌كند كه آسان‌ترين ناخوشايند دنيا، فقر، و آسان‌ترين ناخوشايند آخرت، عذاب قبر است». «٣»
روايات در فضيلت اين آيه شريفه بسيار زياد است و در كتب علماى شيعه و اهل سنت نقل شده است، «٤» ما اين بحث را با دو حديث ديگر از رسول اللَّه صلى الله عليه و آله پايان مى‌دهيم، فرمود: أُعْطِيتُ آيَةَ الْكُرْسِيِّ مِنْ كَنْزٍ تَحْتِ الْعَرْشِ وَ لَمْ‌يُؤْتَها نَبِيٌّ كانَ قَبْلِى: «آية الكرسى از گنجى زير عرش الهى به من داده شده است و به هيچ پيامبرى قبل از من داده نشده». «٥»
در حديث ديگرى آمده است: دو برادر به حضور پيامبر صلى الله عليه و آله رسيده، عرض