تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٥

٢٥٣ تِلْكَ الرُّسُلُ فَضَّلْنا بَعْضَهُمْ عَلى‌ بَعْضٍ مِنْهُمْ مَنْ كَلَّمَ اللَّهُ وَ رَفَعَ بَعْضَهُمْ دَرَجاتٍ وَ آتَيْنا عيسَى ابْنَ مَرْيَمَ الْبَيِّناتِ وَ أَيَّدْناهُ بِرُوحِ الْقُدُسِ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلَ الَّذينَ مِنْ بَعْدِهِمْ مِنْ بَعْدِ ما جاءَتْهُمُ الْبَيِّناتُ وَ لكِنِ اخْتَلَفُوا فَمِنْهُمْ مَنْ آمَنَ وَ مِنْهُمْ مَنْ كَفَرَ وَ لَوْ شاءَ اللَّهُ مَا اقْتَتَلُوا وَ لكِنَّ اللَّهَ يَفْعَلُ ما يُريدُ
ترجمه:
٢٥٣- بعضى از آن رسولان را بر بعضى ديگر برترى داديم؛ برخى از آنها، خدا با او سخن مى‌گفت؛ و بعضى را درجاتى برتر داد؛ و به عيسى بن مريم، نشانه‌هاى روشن داديم؛ و او را با «روح القدس» تأييد نموديم؛ (ولى مقام آن پيامبران، مانع اختلاف امت‌ها نشد). و اگر خدا مى‌خواست، كسانى كه بعد از آنها بودند، پس از آن همه نشانه‌هاى روشن كه براى آنها آمد، جنگ و ستيز نمى‌كردند؛ ولى اين امت‌ها بودند كه با هم اختلاف كردند؛ بعضى ايمان آوردند و بعضى كافر شدند؛ (و جنگ و خونريزى بروز كرد و باز) اگر خدا مى‌خواست، با هم پيكار نمى‌كردند؛ ولى خداوند، آنچه را مى‌خواهد، انجام مى‌دهد.
تفسير:
نقش پيامبران در زندگى انسان‌ها
اين آيه اشاره‌اى به درجات انبياء و مراتب آنها و گوشه‌اى از رسالت آنها در جامعه انسانى مى‌كند.
نخست مى‌فرمايد: «آن رسولان را بعضى بر بعضى برترى داديم» «تِلْكَ