تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٩٠
فرشتگان نسبت داده شده است.
اصولًا، فرشته و ملك در قرآن و اخبار، معنى وسيعى دارد كه علاوه بر موجودات روحانى عاقل، يك سلسله از نيروهاى مرموز اين جهان را نيز در بر مىگيرد.
از آنچه گفته شد به خوبى استفاده مىشود: با اين نشانههاى اعجاز آميز مسأله رهبرى و فرماندهى الهى «طالوت» ثابت شد، اما همان گونه كه از جمله «انْ كُنْتُمْ مُؤْمِنِيْنَ» استفاده مىشود، باز افراد ضعيف الايمان تسليم حق نشدند و دنباله اين داستان، اين حقيقت را آشكار خواهد ساخت.
***
٣- مسأله تنازع بقاء
در اينجا سؤالى مطرح است و آن اين كه: آيا اين آيه اشاره به مسأله تنازع بقا كه يكى از اصول چهارگانه فرضيّه «داروين» در مسأله تكامل انواع است نمىباشد؟
فرضيهاى كه مىگويد: بايد جنگ و تنازع همواره در ميان بشر باشد و اگر نباشد ركود و سستى و فساد، همه را فرا خواهد گرفت و نسل بشر به عقب بر خواهد گشت ولى تنازع و جنگ دائمى سبب مىشود كه نيرومندان بمانند و ضعيفان در اين نظام پايمال شوند و از ميان بروند، و به اين ترتيب انتخاب اصلح صورت گيرد.
پاسخ:
اين تفسير، در صورتى امكان دارد كه: ما رابطه آيه را به كلى از ما قبل آن قطع كنيم و حتى آيه همانند آن در سوره «حج» را از نظر دور داريم، ولى، با توجه به آنها روشن مىشود: آيه مورد بحث، ناظر به مبارزه با افراد طغيانگر و