(مربوط به ارث زن)، اين آيه را نسخ كرد. «١»
بنابراين، بايد نفقه زن در مدت عدّه، از ارث او باشد.
و نيز از آن حضرت نقل مى‌كند كه فرمود: آيه مربوط به نگه داشتن عدّه در چهار ماه و ده روز و همچنين آيه ارث، اين آيه را نسخ كرده. «٢»- «٣»
به هر حال، از كلمات بزرگان استفاده مى‌شود: عدّه وفات در زمان جاهليت يك سال بوده و رسوم خرافى و شاقّى براى زن در اين مدت قائل بودند، اسلام در آغاز، آن رسوم خرافى را از بين برد، ولى عدّه وفات را در مدت يك سال تثبيت كرد، سپس آن را به چهار ماه و ده روز، تبديل نمود، و تنها زينت كردن و آرايش‌هاى مختلف را در اين مدت براى زن ممنوع شمرد.
از گفته «فخر رازى» استفاده مى‌شود: معروف ميان مفسرين اهل سنت نيز همين است كه آيه فوق، به وسيله آيات ارث و عدّه چهار ماه و ده روز، منسوخ شده است. «٤»
ولى اگر اجماع و اتفاق علما و روايات متعدد در اين زمينه نبود، ممكن بود گفته شود: بين اين آيات تضادى وجود ندارد، عدّه چهار ماه و ده روز، يك حكم الهى است، اما نگهدارى عدّه تا يك سال و ماندن در خانه شوهر و استفاده از نفقه او يك حق است، يعنى به زن اين حق داده مى‌شود كه اگر مايل باشد تا يك سال در خانه شوهر متوفاى خود بماند و هزينه زندگى او طبق وصيت شوهر در