تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٢٠٦

٢٣٠ فَإِنْ طَلَّقَها فَلا تَحِلُّ لَهُ مِنْ بَعْدُ حَتَّى تَنْكِحَ زَوْجاً غَيْرَهُ فَإِنْ طَلَّقَها فَلا جُناحَ عَلَيْهِما أَنْ يَتَراجَعا إِنْ ظَنَّا أَنْ يُقيما حُدُودَ اللَّهِ وَ تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ يُبَيِّنُها لِقَوْمٍ يَعْلَمُونَ
ترجمه:
٢٣٠- اگر (بعد از دو طلاق و رجوع، بار ديگر) او را طلاق داد، از آن به بعد، زن بر او حلال نخواهد بود؛ مگر اين كه همسر ديگرى انتخاب كند اگر (همسر دوم) او را طلاق داد، گناهى ندارد كه بازگشت كنند؛ در صورتى كه اميد داشته باشند كه حدود الهى را محترم مى‌شمرند. اينها حدود الهى است كه (خدا) آن را براى گروهى كه آگاهند، بيان مى‌نمايد.
شأن نزول:
در حديثى آمده است: زنى خدمت پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله رسيده، عرض كرد: من همسر پسر عمويم «رفاعه» بودم، او سه بار مرا طلاق داد، پس از او با مردى به نام «عبدالرحمن بن زبير» ازدواج كردم، اتفاقاً او هم مرا طلاق داد، بى آن كه در اين مدت آميزش جنسى بين من و او انجام گيرد، آيا مى‌توانم به شوهر اوّلم بازگردم؟
حضرت فرمود: نه، تنها در صورتى مى‌توانى كه با همسر دوم آميزش جنسى كرده باشى، در اين هنگام آيه فوق نازل شد. «١»