ديگر نظريه عامه ارزش فتوائى خود را از دست داده است». «١»
***
٣- مرزهاى الهى
در اين آيه و آيات فراوان ديگرى از قرآن مجيد، تعبير لطيفى درباره قوانين الهى به چشم مى‌خورد و آن تعبير به «حدّ» و مرز است. و به اين ترتيب معصيت و مخالفت با اين قوانين، تجاوز از حدّ و مرز محسوب مى‌گردد.
در حقيقت در ميان كارهائى كه انسان انجام مى‌دهد، يك سلسله مناطق ممنوعه وجود دارد كه ورود در آن، فوق العاده خطرناك است. قوانين و احكام الهى اين مناطق را مشخص مى‌كند و بسان علائمى است كه در اين گونه مناطق قرار مى‌دهند.
و لذا در آيه ١٨٧ از سوره «بقره» مى‌بينيم حتى از نزديك شدن به اين مرزها نهى شده است مى‌فرمايد: «تِلْكَ حُدُودُ اللَّهِ فَلا تَقْرَبُوها»؛
زيرا نزديكى به اين مرزها انسان را بر لب پرتگاه قرار مى‌دهد.
و نيز در روايات وارده از طرق اهل بيت عليهم السلام مى‌خوانيم: از موارد شبهه‌ناك نهى فرموده‌اند و گفته‌اند: «اين كار در حكم نزديك شدن به مرز است و چه بسا با يك غفلت، انسانى كه به مرز نزديك شده گام در آن طرف بگذارد و گرفتار هلاكت و نابودى شود». «٢»
***