محول شده» (البته با اين قيد كه در هر گونه معامله‌اى كه از حدود اداره كردن خارج باشد، موافقت و امضاى زن نيز لازم است). «١»
در محيط پيدايش اسلام، يعنى حجاز نيز قبل از ظهور پيغمبر اكرم صلى الله عليه و آله با زن همان معامله انسان وابسته غير مستقل مى‌شد، رفتار آنها شباهت زيادى به بشرهاى نيمه وحشى داشت؛ زيرا به وضع رسوا و ننگينى از زن بهره‌بردارى مى‌كردند.
زن در محيط آنها آن چنان بى‌اراده و بى‌اختيار بود كه گاهى جهت ارتزاق صاحب خود، در معرض كرايه قرار مى‌گرفت، محروميت از تمدن، و ابتلاى به فقر آنها را گرفتار خشونت عجيبى كرده بود كه جنايت معروف «وَأْد» (زنده به گور كردن) را در مورد آنها مرتكب مى‌شدند.
***
٥- مرحله نوين در زندگى زن
با ظهور اسلام، و تعليمات ويژه آن، زندگى زن وارد مرحله نوينى گرديد كه با دو مرحله گذشته، فاصله زيادى داشت در اين دوره ديگر مستقل شد و از كليه حقوق فردى، اجتماعى و انسانى برخوردار گرديد، پايه تعليمات اسلام در مورد زن همان است كه در آيات مورد بحث مى‌خوانيم: «وَ لَهُنَّ مِثْلُ الَّذي عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ»، يعنى زن همان اندازه كه در اجتماع وظايف سنگينى دارد حقوق قابل توجهى نيز داراست، اسلام زن را مانند مرد برخوردار از روح كامل انسانى و اراده و اختيار دانسته و او را در مسير تكامل كه هدف خلقت است مى‌بيند، لذا هر دو را در يك صف قرار داده و با خطاب‌هاى «يا أَيُّهَا النَّاسُ» و «يا أَيُّهَا الَّذِيْنَ آمَنُوا» مخاطب ساخته.