تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩١

معنى به وضوح ديده مى‌شود.
به هر حال، قوانينى همچون بودن حق طلاق، يا رجوع در عدّه يا قضاوت به دست مردان، (جز در موارد خاصى كه به زن، يا حاكم شرع حق طلاق داده مى‌شود) از همين جا سرچشمه مى‌گيرد، و نتيجه مستقيم همين واقعيت است.
بعضى از مفسران گفته‌اند: جمله «لِلْرِّجالِ عَلَيْهِنَّ دَرَجَةً»، تنها نظر به مسأله رجوع در عدّه طلاق دارد. «١»
ولى روشن است اين تفسير با ظاهر آيه سازگار نيست؛ زيرا قبل از آن يك قانون كلى درباره حقوق زن و رعايت عدالت، به صورت «وَ لَهُنَّ مِثلُ الَّذِى عَلَيْهِنَّ بِالْمَعْرُوفِ» بيان شده، سپس جمله مورد بحث به صورت يك قانون كلى ديگر به دنبال آن قرار گرفته است.
و بالاخره در پايان آيه مى‌خوانيم: «خداوند توانا و حكيم است» «وَ اللَّهُ عَزيزٌ حَكيمٌ».
و در واقع پاسخى است براى آنها كه در اين زمينه ايراد مى‌گيرند، و اشاره‌اى است به اين كه حكمت و تدبير الهى، ايجاب مى‌كند: هر كس در جامعه به وظايفى بپردازد كه قانون آفرينش براى او تعيين كرده است، و با ساختمان جسم و جان او هماهنگ است، حكمت خداوند ايجاب مى‌كند در برابر وظايفى كه بر عهده زنان گذارده، حقوق مسلّمى قرار گيرد، تا تعادلى ميان وظيفه و حق بر قرار شود.
***