معنوى آن را در نظام زندگى انسان‌ها بيان كرد.
تفسير:
تقويم طبيعى
همان طور كه در شأن نزول آمده است، گروهى در مورد هلال ماه از پيغمبر اسلام صلى الله عليه و آله پرسش‌هائى داشتند و از علت و نتايجى كه اين موضوع در بر دارد جويا مى‌شدند كه قرآن سؤال آنها را به اين صورت منعكس كرده است: «درباره هلال‌هاى ماه از تو سؤال مى‌كنند» «يَسْئَلُونَكَ عَنِ الأَهِلَّةِ».
«أَهِلَّه» جمع «هلال» به معنى ماه در شب اول و دوم است و بعضى گفته‌اند:
در سه شب نخستين «هِلال» نام دارد و بعداً به آن «قَمَر» مى‌گويند، و بعضى بيش از آن را هلال ناميده‌اند.
مرحوم «طبرسى» در «مجمع البيان» و بعضى ديگر از مفسران بزرگ، معتقدند: اين واژه در اصل از «اسْتِهْلال صَبِىّ» يعنى گريه كودك در آغاز تولد گرفته شده، سپس براى آغاز ماه به كار رفته و نيز در آنجا كه حاجيان صداى خود را به لبيك بلند مى‌كنند (أَهَلَّ الْقَوْمُ بِالْحَجِّ) گفته مى‌شود.
ولى از كلمات «راغب» در «مفردات» عكس اين استفاده مى‌شود كه اصل اين واژه را همان هِلال ماه مى‌داند كه اسْتِهْلال صَبِىّ: «گريه كردن كودك» از آن گرفته شده است.
به هر حال، از جمله «يَسْئَلُونَكَ» كه به صورت فعل مضارع به كار رفته معلوم مى‌شود: اين سؤال كراراً از رسول خدا صلى الله عليه و آله شده است.