تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٨٠

٢٢٦ لِلَّذينَ يُؤْلُونَ مِنْ نِسائِهِمْ تَرَبُّصُ أَرْبَعَةِ أَشْهُرٍ فَإِنْ فائُوا فَإِنَّ اللَّهَ غَفُورٌ رَحيمٌ
٢٢٧ وَ إِنْ عَزَمُوا الطَّلاقَ فَإِنَّ اللَّهَ سَميعٌ عَليمٌ
ترجمه:
٢٢٦- كسانى كه زنان خود را «ايلاء» مى‌نمايند (سوگند ياد مى‌كنند كه با آنها، آميزش ننمايند)، حق دارند چهار ماه انتظار بكشند؛ اگر بازگشت كنند، خداوند، آمرزنده و مهربان است.
٢٢٧- و اگر تصميم به جدايى گرفتند، (آن هم با شرايطش مانعى ندارد؛) خداوند شنوا و داناست.
تفسير:
مبارزه با يك رسم زشت جاهلى
در دوران جاهليت، زن هيچ گونه ارزش و مقامى در جامعه عرب نداشت و به همين جهت، براى جدائى، يا تحت فشار قرار دادن او، طرق زشتى وجود داشت كه يكى از آنها «ايلاء» «١»
- به معنى سوگند خوردن بر ترك عمل زناشويى- بود، به اين ترتيب، كه هر زمان مردى از همسر خود متنفر مى‌شد، سوگند ياد مى‌كرد كه با او همبستر نگردد، و با اين راهِ غير انسانى، همسر خود را در تنگناى شديدى قرار مى‌داد، نه او را رسماً طلاق مى‌داد، تا آزادانه شوهر انتخاب كند، و