تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٧٤
حتى شايد آميزش جنسى را در اين حال جالب مىدانستند، و معتقد بودند: اگر فرزندى نصيب آنها شود بسيار خونريز خواهد بود، و اين از صفات بارز و مطلوب، نزد اعراب باديهنشين خونريز بود. «١»
***
٢- جمع بين طهارت و توبه
ذكر طهارت و توبه در كنار يكديگر در آيات فوق ممكن است اشاره به اين باشد كه طهارت، مربوط به پاكيزگى ظاهر، و توبه اشاره به پاكيزگى باطن است.
اين احتمال نيز وجود دارد كه طهارت در اينجا به معنى آلوده نشدن به گناه بوده باشد، يعنى خداوند، هم كسانى را كه آلوده به گناه نشدهاند دوست دارد و هم كسانى كه بعد از آلودگى توبه كنند، و در زمره پاكان در آيند.
ضمناً اشاره به مسأله توبه در اينجا ممكن است ناظر به اين باشد كه بعضى بر اثر فشار غريزه جنسى، نمىتوانستند خويشتن دارى كنند و بر خلاف امر خدا به گناه آلوده مىشدند، سپس از عمل خود نادم شده و ناراحت مىگشتند، براى اين كه راه بازگشت را به روى خود بسته نبينند و از رحمت حق مأيوس نشوند، طريق توبه را به آنها نشان مىدهد. «٢»
***