مربى فرزندان او و نيمى از شخصيت او را تشكيل مى‌دهد، با اين حال چگونه مى‌توان شرك و عواقب شوم آن را با زيبائى ظاهرى و مقدارى مال و ثروت، مبادله كرد.
سپس به بخش ديگرى از اين حكم پرداخته، مى‌فرمايد: «دختران خود را نيز به مردان بت‌پرست- مادامى كه ايمان نياورده‌اند- ندهيد (هر چند ناچار شويد آنها را به همسرى غلامان با ايمان در آوريد؛ زيرا) يك غلام با ايمان از يك مرد آزاد بت‌پرست بهتر است، هر چند (مال و موقعيت و زيبائى او) شما را به اعجاب آورد» «وَ لا تُنْكِحُوا الْمُشْرِكينَ حَتَّى يُؤْمِنُوا وَ لَعَبْدٌ مُؤْمِنٌ خَيْرٌ مِنْ مُشْرِكٍ وَ لَوْ أَعْجَبَكُمْ».
بنابراين، همان گونه كه از ازدواج مردان مؤمن با زنان مشرك و بت‌پرست نهى شده، ازدواج مردان مشرك با زنان مؤمن نيز ممنوع است، حتى غلامان باايمان بر آنها ترجيح و اولويت دارند، و از مردان زيبا و ثروتمند و ظاهراً با شخصيت كافر برتر و شايسته‌تر، بلكه مسأله در اين بخش از حكم، سخت‌تر و مشكل‌تر است؛ چرا كه تأثير شوهر بر زن معمولًا از تأثير زن بر شوهر بيشتر است.
سپس دليل اين حكم الهى را براى به كار انداختن انديشه‌ها بيان مى‌كند، مى‌فرمايد: «آنها (يعنى مشركان) به سوى آتش دعوت مى‌كنند، در حالى كه خدا (مؤمنانى كه مطيع فرمان او هستند) را با فرمان خود دعوت به بهشت و آمرزش مى‌كند» «أُولئِكَ يَدْعُونَ إِلَى النَّارِ وَ اللَّهُ يَدْعُوا إِلَى الْجَنَّةِ وَ الْمَغْفِرَةِ بِإِذْنِهِ».
و در پايان آيه مى‌افزايد: «و آيات خود را براى مردم روشن مى‌سازد، شايد متذكر شوند» «وَ يُبَيِّنُ آياتِهِ لِلنَّاسِ لَعَلَّهُمْ يَتَذَكَّرُونَ».
***