و محرّم) وجود داشته با قاطعيت امضاء مى‌كند.
آن گاه مى‌فرمايد: چنين نيست كه اين قانون استثنائى نداشته باشد، نبايد اجازه داد گروهى فاسد و مفسد زير چتر اين قانون، هر ظلم، فساد و گناهى را مرتكب شوند، درست است كه جهاد در ماه حرام مهم است «ولى جلوگيرى از راه خدا و كفر ورزيدن نسبت به او و هتك احترام مسجد الحرام، و خارج كردن و تبعيد نمودن ساكنان آن، نزد خداوند از آن مهمتر است» «وَ صَدٌّ عَنْ سَبيلِ اللَّهِ وَ كُفْرٌ بِهِ وَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ وَ إِخْراجُ أَهْلِهِ مِنْهُ أَكْبَرُ عِنْدَ اللَّهِ». «١»

سپس مى‌افزايد: «ايجاد فتنه (و منحرف ساختن مردم از دين خدا) از قتل هم بالاتر است» «وَ الْفِتْنَةُ أَكْبَرُ مِنَ الْقَتْلِ».
چرا كه آن، جنايتى است بر جسم انسان، و اين، جنايتى است بر جان و روح و ايمان انسان «٢» و بعد چنين ادامه مى‌دهد: مسلمانان نبايد تحت تأثير تبليغات انحرافى مشركان، قرار گيرند؛ زيرا «آنها دائماً با شما مى‌جنگند تا اگر بتوانند شما را از دينتان باز گردانند» و به كمتر از اين قانع نيستند «وَ لا يَزالُونَ يُقاتِلُونَكُمْ حَتَّى يَرُدُّوكُمْ عَنْ دينِكُمْ إِنِ اسْتَطاعُوا».
بنابراين، محكم در برابر آنها بايستيد، و به وسوسه‌هاى آنها در زمينه ماه حرام و غير آن اعتنا نكنيد، پس از آن به مسلمانان در زمينه بازگشت از دين خدا هشدار جدّى داده مى‌گويد: «هر كس از شما مرتد شود و از دينش برگردد، و در حال كفر بميرد، تمام اعمال نيك او در دنيا و آخرت، بر باد مى‌رود و آنها اهل دوزخند و جاودانه در آن مى‌مانند» «وَ مَنْ يَرْتَدِدْ مِنْكُمْ عَنْ دينِهِ فَيَمُتْ وَ هُوَ كافِرٌ