تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٣٣
شرف، عظمت، افتخار و آزادى انسان در ايثار و جهاد است يقيناً با آغوش باز از آن استقبال مىكنند، همان گونه كه افراد ناآگاه از داروهاى تلخ و بد طعم بر اثر سطحىنگرى متنفرند، اما هنگامى كه بينديشند سلامت و نجات آنها در آن است، آن را با جان و دل پذيرا مىشوند.
***
٢- يك قانون كلّى
آنچه در آيه بالا آمده، منحصر به مسأله جهاد و جنگ با دشمنان نيست، بلكه پرده از روى يك قانون كلى و عمومى بر مىدارد، و تمام مرارتها و سختىهاى اطاعت فرمان خدا را براى انسان سهل و گوارا مىسازد؛ زيرا به مقتضاى «وَ اللَّهُ يَعْلَمُ وَ أَنْتُمْ لاتَعْلَمُونَ» مىداند كه خداوندِ آگاه از همه چيز و رحمان و رحيم، نسبت به بندگانش در هر يك از دستوراتش، مصالحى ديده است كه مايه نجات و سعادت است، و به اين ترتيب، بندگان مؤمن همه اين دستورات را مانند داروهاى شفابخش مىنگرند و با جان و دل آن را پذيرا مىباشند.
***