لزومى ندارد تظاهر كنيد، و مردم را از كار خويش آگاه سازيد، چه بهتر كه براى اخلاص بيشتر انفاق‌هاى خود را، پنهان سازيد؛ زيرا كسى كه پاداش مى‌دهد از همه چيز باخبر است، و كسى كه جزا به دست اوست حساب همه نزد اوست.
جمله «وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ» معنى وسيعى دارد كه تمام اعمال خير را شامل مى‌شود نه تنها انفاق در راه خدا كه هر كار نيكى را خداوند مى‌داند، مى‌بيند و پاداش خير مى‌دهد.
***
نكته:
هماهنگى سؤال و جواب در آيه
بعضى تصور كرده‌اند: سؤال كنندگان در اين آيه، از اشيائى كه انفاق بايد كرد، پرسش كرده‌اند، ولى جواب از مصارف و كسانى كه مورد انفاق قرار مى‌گيرند داده شده، و اين به خاطر اين است كه شناخت مورد، مهمتر بوده است.
ولى اين يك اشتباه است؛ زيرا قرآن هم پاسخ از سؤال آنها داده و هم موارد انفاق را روشن ساخته است و اين از فنون فصاحت است كه هم پاسخ سؤال داده شود و هم به مسأله مهم ديگرى كه مورد نياز بوده اشاره شود.
به هر حال، جمله ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْرٍ: «آنچه از نيكى‌ها انفاق مى‌كنيد» مى‌گويد: انفاق از هر موضوع خوبى مى‌تواند باشد، و تمام نيكى‌ها را شامل مى‌شود، خواه از اموال باشد يا خدمات، از موضوعات مادى باشد، يا معنوى.
در ضمن تعبير «خَيْر» آن هم به صورت مطلق، نشان مى‌دهد: مال و ثروت ذاتاً چيز بدى نيست، بلكه يكى از بهترين وسايل خير است، مشروط به اين كه به نيكى از آن بهره گيرى شود.