تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٢٦

٢١٥ يَسْئَلُونَكَ ما ذا يُنْفِقُونَ قُلْ ما أَنْفَقْتُمْ مِنْ خَيْرٍ فَلِلْوالِدَيْنِ وَ الأَقْرَبينَ وَ الْيَتامى‌ وَ الْمَساكينِ وَ ابْنِ السَّبيلِ وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ فَإِنَّ اللَّهَ بِهِ عَليمٌ
ترجمه:
٢١٥- از تو سؤال مى‌كنند چه چيز انفاق كنند؟ بگو: «هر خير و نيكى (و سرمايه سودمند مادى و معنوى) كه انفاق مى‌كنيد، بايد براى پدر و مادر و نزديكان و يتيمان و مستمندان و درماندگان در راه باشد». و هر كار خيرى كه انجام دهيد، خداوند از آن آگاه است. (لازم نيست تظاهر كنيد، او مى‌داند).
شأن نزول:
«عَمرو بن جَمُوح» پير مردى بزرگ و ثروتمند بود به پيامبر عرض كرد: از چه چيز صدقه بدهم و به چه كسانى؟
آيه فوق نازل شد و به او پاسخ گفت. «١»
تفسير:
از چه چيز بايد انفاق كرد؟
در قرآن مجيد، آيات فراوانى- مخصوصاً در سوره «بقره»- درباره انفاق و