٥- دليلى بر عصمت پيامبران
«علامه طباطبايى» در «الميزان» بعد از آن كه معصوم بودن پيامبران را به سه شاخه تقسيم مى‌كند:
عصمت از خطا به هنگام دريافت وحى.
عصمت از خطا در تبليغ رسالت.
و عصمت از گناه و آنچه مايه هتك حرمت عبوديت است، مى‌گويد:
آيه مورد بحث، دليل بر عصمت از خطا در تلقى وحى و تبليغ رسالت است؛ زيرا هدف از بعثت آنها اين بوده كه مردم را بشارت و انذار دهند و حق در اعتقاد و عمل را روشن سازند، و از اين طريق، آنها را هدايت كنند و مسلماً اين هدف بدون عصمت در تلقى وحى و تبليغ رسالت ممكن نيست.
شاخه سوم عصمت را نيز از آيه مى‌توان استفاده كرد؛ چرا كه اگر خطائى در تبليغ رسالت صورت گيرد، خود عاملى براى اختلاف خواهد بود و اگر ناهماهنگى ميان عمل و گفتار مبلغان وحى از طريق عصيان حاصل شود، آن نيز عامل اختلاف است. بنابراين از آيه فوق، مى‌توان اشاراتى به عصمت در هر سه بخش استفاده كرد. «١»
***