دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧٩ - ٣/ ٦ پادشاهى بنى اميه و نابودى آن

٥٨٠٧. امام على ٧: بر مردم، روزگارى خواهد آمد كه از قرآن، جز نقش آن و از اسلام، جزنام آن نخواهد ماند.

در آن روزگار، مسجدهاى آنان از نظر ساختمان، آباد و از نظر هدايت، ويران‌است و ساكنان و آبادكنندگان مساجد، بدترين مردمِ روى زمين‌اند. فتنه، ازآنان سرچشمه مى‌گيرد و گناه به آنان برمى‌گردد. آن را كه از فتنه كناره گزيند، بدان‌بازش مى‌گردانند و آن كه بخواهد از آن فاصله گيرد، به سوى آن، مى‌كشانندش.

خداوند متعال مى‌فرمايد: «به خودم سوگند خورده‌ام كه بر آنان، چنان فتنه‌اى‌بفرستم كه بردبار، در آن، حيران بماند» و چنين كرده است و ما از خداوندمى‌خواهيم كه از لغزش غفلت ما در گذرد.

ر. ك: ج ١٢ ص ٤٩٣ (پيشگويى امام درباره دشنام گفتن به او وبيزارى جستن از وى).

٣/ ٦

پادشاهى بنى اميّه و نابودى آن‌

٥٨٠٨. امام على ٧ بر منبر كوفه: آگاه باشيد كه خداوند، دو گروه نابه‌كار قريش را لعنت كرده است: بنى اميّه و بنى مغيره را. امّا بنى مغيره، خداوند، آنان را در روز بدر با شمشير، هلاك گردانْد؛ و امّا بنى اميّه، هيهات، هيهات! بدانيد، سوگند به آن كه دانه را شكافت و انسان را آفريد، اگر پادشاهى در پشت كوه‌ها باشد، [آن قدر] جست و خيز مى‌كنند تا آن را به دست آورند!

٥٨٠٩. امام على ٧ در سخنرانى خود در مدينه: اينان (پيروان من)، چون تكّه‌هاى ابر پراكنده پاييزى، براى بدترين روز بنى اميّه گرد خواهند آمد. خداوند، بين آنها پيوند برقرار خواهد كرد و چون انبوهىِ ابرها انبوهشان خواهد ساخت. آن گاه، راه‌هايى باز خواهد كرد كه چون سيل ويرانگر بين دو باغستان كه خداوند [براى جارى‌