٦٢٦٧. امام باقر ٧: على ٧ بر منبر كوفه سخنرانى مى‌كرد كه فرمود: «دشنام گفتن به من، به شما پيشنهاد خواهد شد و در اين راه، كشته خواهيد گشت. اگر به شما دشنام گفتن به من پيشنهاد شد، مرا دشنام بگوييد؛ ولى اگر بيزارى جستن از من به شما پيشنهاد شد، [بدانيد كه‌] من بر دين محمّد ٦ هستم» و نفرمود: از من بيزارى نجوييد.

٦٢٦٨. امام صادق ٧: على ٧ فرمود: «سوگند به خدا، هر آينه بر سرِ دشنام گفتن به من، ذبح مى‌شويد» و با دستش به گلويش اشاره كرد.

آن گاه فرمود: «اگر به شما دستور دادند كه مرا دشنام بگوييد، مرا دشنام بگوييد؛ و اگر به شما فرمان دادند كه از من بيزارى بجوييد، [بدانيد كه‌] من بر دين محمّد ٦ هستم» و آنان را از اظهار بيزارى نهى نكرد.

٦٢٦٩. الكافى به نقل از مَسعَدة بن صدقه: به ابو عبد اللّه (امام صادق) ٧ گفته شد كه: مردم، چنين روايت مى‌كنند كه‌على ٧ بر منبر كوفه گفته است: «اى مردم! شما به‌دشنام گفتن به‌من فرا خوانده خواهيد شد. [در اين صورت،] مرا دشنام بگوييد. سپس به بيزارى جستن از من فرا خوانده مى‌شويد. [در اين صورت،] از من بيزارى مجوييد».

امام صادق ٧ فرمود: «دروغ‌هايى كه مردم به على ٧ بسته‌اند، چه زياد است!»

آن گاه فرمود: «على ٧ فرموده است:" شما به دشنام گفتن به من فرا خوانده خواهيد شد. [در اين صورت،] مرا دشنام بگوييد. سپس به بيزارى جستن از من فرا خوانده مى‌شويد. [بدانيد كه‌] من بر دين محمّد ٦ هستم"» و نگفت: از من بيزارى مجوييد.

آن گاه، پرسشگر از امير مؤمنان پرسيد: چه مى‌گويى درباره كسى كه كشته شدن را به جاى بيزارى جستن برگزيند؟

فرمود: «سوگند به خدا كه چنين وظيفه‌اى ندارد، مثل آنچه بر عمّار بن ياسر گذشت، آن جا كه اهل مكّه او را مجبور [به انكار اسلام‌] كردند؛ ولى دل وى بر ايمان، مطمئن بود. پس، خداوند عز و جل درباره او اين آيه را نازل كرد: «مگر كسى كه مجبور شده؛ ولى قلبش با ايمان، اطمينان دارد»».

در اين هنگام، پيامبر ٦ به عمّار فرمود:" اى عمّار! اگر دوباره چنين كردند، تو هم همان كار را بكن. خداوند عز و جل براى عذر تو، آيه نازل كرده است و به تو فرمان داده كه اگر چنان‌