دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٤١ - ٨ سمرة بن جندب

٦. نعمان بن بشير انصارى‌

نعمان بن بشير انصارى هم از على ٧ روى‌گردان و دشمن وى بود. او همراه معاويه به خونريزى پرداخت و نيز از فرماندهان پسرش يزيد بود. وى با همين عقيده كشته شد.

٧. عِمران بن حُصَين‌

گزارش شده است كه: عمران بن حصين از روى‌گردانان از على ٧ بود. على ٧ وى را به مدائن‌[١] فرستاد و اين كار به خاطر آن بود كه عمران، همواره مى‌گفت: اگر على مى‌ميرد، نمى‌دانم مرگش چگونه خواهد بود، و اگر كشته مى‌شود، چه وقت اميدوار باشم كه كشته شود.

پاره‌اى از مردم، عمران را جزو پيروان على ٧ شمرده‌اند.

٨. سَمُرة بن جُندَب‌

سَمُرة بن جندب از پاسبانان زياد بن ابيه بوده است.

عبد الملك بن حكيم، از حسن نقل كرده است كه: مردى از مردم خراسان به بصره آمد. مالى را كه با خود داشت، در بيت المال نهاد و رسيد گرفت. سپس به مسجد وارد شد و دو ركعت نماز خواند.

سمرة بن جندب، او را دستگير و وى را به داشتن اعتقاداتِ خوارج، متّهم ساخت. آن گاه، وى را با خود برد و گردن زد. او در آن زمان، رئيس پاسبانان زياد بود.

به وسايل همراه مرد خراسانى نگاه كردند و رسيدى به خطّ [مسئول‌] بيت المال‌

[١] مدائن: نام اصلى آن،« مدائن( شهرهاى) هفتگانه» است كه پايتخت پادشاهان ايران بود. اين شهر بر ساحل شرقى دجله و در يك منزلى جنوب بغداد قرار دارد و« ايوان كسرا» در آن واقع است. اين شهر به سال چهاردهم هجرى به دست مسلمانان فتح گرديد( ر. ك: تقويم البلدان: ص ٣٠٢).