دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٤٧٥ - ٧/ ١ ١ فرمان عمومى براى ممنوعيت نقل فضايل او

فصل هفتم: نيرنگ‌هاى دشمنان امام على براى خاموش كردن نور او

٧/ ١ جلوگيرى از يادكردِ فضايل او

٧/ ١ ١ فرمان عمومى براى ممنوعيت نقل فضايل او

٦٢٤٨. شرح‌نهج البلاغة به‌نقل از على‌بن محمّد مدائنى: پس از عام الجماعه،[١] معاويه نوشته‌اى يك‌سان به همه كارگزارانش نوشت: «تعهّد [حكومت‌] از كسى كه چيزى از فضايل ابو تراب و خاندانش را نقل كند، برداشته است».

پس، خطيبان در هر آبادى و بر هر منبر، على ٧ را لعن مى‌كردند، از او بيزارى مى‌جستند و درباره او و خاندانش بد مى‌گفتند.

٦٢٤٩. الاحتجاج: جارچى معاويه جار زد كه: «تعهّد [حكومت‌] از كسى كه حديثى از فضايل على و خاندانش نقل كند، برداشته است» و كوفيان، به خاطر فراوانى شيعيان در كوفه، گرفتارترينِ مردم بودند.

[١] عام الجماعه( سال گردهمايى) به سال ٤١ هجرى گفته مى‌شود كه در جمادى اوّل آن، امام حسن ٧ خلافت را به معاويه سپرد( جواهر المطالب: ج ٢ ص ١٩٩).