دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢٥ - ٢/ ١٢ ورود به بهشت

بهشت عَدْن كاشته، دست يابد، به مِهر على بن ابى طالبْ چنگ زند.

٥٩٦٦. المناقب، ابن مغازلى به نقل از ابو هُرَيره: پيامبر خدا نماز صبح را گزارد و فرمود: «آيا از آنچه جبرئيل بر من نازل كرده است، آگاهيد؟».

گفتيم: خداوند، آگاه است.

فرمود: «جبرئيل، نزد من آمد و گفت:" اى محمّد! به درستى كه خداوند، نهالى را در بهشت كاشته است كه يك سوم آن از ياقوت قرمز، يك سوم آن از زِبَرجَد سبز، و يك سوم ديگرش از مرواريد درخشان است و بر بلنداى آن، سايبان‌هايى قرار داده و در بين آنها اتاق‌هايى و براى هر اتاقى، درختى كه ميوه آن، حور العين است و [نيز] چشمه سَلسَبيل را بر آن جارى ساخته است"».

در اين جا پيامبر ٦ سكوت كرد. مردى برخاست و گفت: اى پيامبر خدا! اين نهال از آنِ كيست؟

فرمود: «هر كس كه دوست دارد به اين نهالْ دست يابد، بايد به مِهر على بن ابى طالب، چنگ زند».

٥٩٦٧. المناقب، ابن شهر آشوب به نقل از عبد اللّه بن موسى: دو مرد كه بر سر مسئله امامت با يكديگر مشاجره مى‌كردند، به ميانجيگرى شريك بن عبد اللّه، راضى شدند و نزد وى آمدند.

شريك گفت: اعمش به نقل از شقيق، از سلمه، از حُذيفة بن يمان برايم روايت كرده است كه پيامبر ٦ فرمود: «به درستى كه خداوند عز و جل براى على نهالى از بهشت آفريده است. هر كس به او چنگ زند، از اهل بهشت است».

آن مرد، اين حديث را اغراق‌آميز شمرد و گفت: ما اين حديث را نشنيده‌ايم. پيش ابن درّاج مى‌رويم.