دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٩٣ - ٥/ ٣ حبيب بن مسلمه

٥/ ٣ حبيب بن مَسلَمه‌

او از اصحاب پيامبر ٦ و از دشمنان امام على ٧ و نيز از فرماندهان سپاه معاويه در صِفّين بود كه در دو درگيرىِ ذى حجّه و صفر، فرماندهى برخى از سپاهيان را بر عهده داشت و نيز فرستاده معاويه به سوى امام على ٧ بود. امام ٧ او را كوچك شمرد و در قنوت نمازش او را نفرين كرد.

حبيب، [سرانجام‌] در سال ٤٢ هجرى مُرد.

٦١٨٧. امام على ٧: معاويه، عمرو بن عاص، ابن ابى مُعَيط، حبيب بن مَسلَمه، ابن ابى سَرْح و ضحّاك بن قيس، اهل دين و قرآن نيستند. من، آنان را بهتر از شما مى‌شناسم؛ [زيرا] با آنان، هم زمانى كه كودك بودند، و هم زمانى كه مَرد شدند، مصاحبت داشته‌ام. آنان بدترينْ كودكان بودند و بدترين مردان.

٦١٨٨. تاريخ الطبرى به نقل از عبد الرحمن بن عُبَيد (ابو كنود): معاويه، حبيب بن مَسلَمه فِهْرى و شُرَحبيل بن سِمْط و مَعَن بن يزيد بن اخنس را به سوى على ٧ فرستاد. من نزد على ٧ بودم كه آنان وارد شدند.

حبيب، خداوند را حمد و ثنا كرد و گفت: امّا بعد؛ به درستى كه عثمان بن عفّان،