دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٩ - ٣/ ٤ سرانجام خوارج

شنيدم كه على ٧ فرمود: «به خدا سوگند، بر اين گروه، پيروز خواهيم شد و اين دو نفر (طلحه و زبير) را خواهيم كشت و سپاهشان را ريشه‌كن خواهيم كرد».

مرد تميمى گفت: پيش عبد اللّه بن عبّاس آمدم و گفتم: نمى‌بينى پسر عمويت چه مى‌گويد؟

[ابن عبّاس‌] گفت: شتاب نكن و تا ببينى چه مى‌شود.

وقتى جريان بصره، همان گونه [كه على ٧ گفته بود،] اتفاق افتاد، پيش ابن عبّاس آمدم و گفتم: پسر عمويت را جز راستگو نمى‌بينم.

[ابن عبّاس‌] گفت: واى بر تو! ما ياران پيامبر ٦ پيش خود مى‌گفتيم كه پيامبر ٦ با وى هشتاد عهد كرده است كه هيچ يك از آنها را با هيچ كس جز او عهد نكرده است. شايد اين، يكى از آنها باشد.

ر. ك: ج ٥، ص ٦٥ (پيوستن نيروهاى كوفه به امام).

٣/ ٤

سرانجام خوارج‌

٥٧٩٦. امام على ٧ هنگامى كه تصميم به جنگ با خوارج گرفت: «كشتنگاه آنان، اين سوى نُطفه (آب) است. به خدا سوگند كه ده نفر از آنان باقى نخواهد ماند و ده نفر از شما كشته نخواهد شد».

ابن ابى الحديد در توضيح اين كلام امام ٧ گفته است:

اين خبر به خاطر شهرت و كثرت نقل، نزديك به تواتر است و اين، از معجزه‌هاى امام على ٧ و اخبار تفصيلى او از امور غيبى است.

خبرها دو گونه‌اند: بخشى، اخبار كلّى‌اند كه اعجازى در آنها نيست؛ مثل آن كه كسى به ياران خود بگويد: «فردا، شما بر اين گروهى كه با آن رو به رو مى‌شويد،