دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٧١ - ٣/ ٥ فتنههايى كه پس از او پيش آمد

پيروز خواهيد شد». اگر پيروزى به دست آمد، آن را پيش يارانش حجّت خود و معجزه قلمداد مى‌كند و اگر پيروز نشدند، مى‌گويد: «نيّت‌هاى شما تغيير كرد و در سخن من ترديد كرديد. لذا خداوند، يارى‌اش را از شما باز گرفت» و نظير اين سخن‌ها؛ چون متداول است كه پادشاهان و حاكمان به يارانشان وعده يارى و پيروزى مى‌دهند و وسوسه حكومت را در ذهنشان مى‌اندازند.

وقوع اين گونه وعده‌ها، دلالت بر خبر دادن از غيب كه متضمّن معجزه است ندارد.

بخش ديگر، خبرهاى تفصيلى از غيب‌اند؛ نظير همين خبر كه على ٧ در آن، در مورد ياران خودش و نيز در مورد خوارج، تعداد معيّنى را ذكر مى‌كند و پس از جنگ هم، بدون كم و زياد، همان، تحقّق مى‌يابد.

اين، يك كار خدايى است كه او (على ٧) به وسيله پيامبر خدا از آن، آگاه شده است و پيامبر خدا نيز از سوى خداى سبحان از آن، آگاهى يافته است، و توان بشر از فهم اين امور، ناتوان است. على ٧ از اين قبيل امور، چيزهايى داشت كه ديگران نداشتند.

ر. ك: ج ٦ ص ٤٥٥ (خبر دادنِ امام از رويدادهاى آينده جنگ).

و ص ٤٩٧ (خبر دادنِ امام از ادامه يافتن راه خوارج در تاريخ).

٣/ ٥

فتنه‌هايى كه پس از او پيش آمد

٥٧٩٧. امام على ٧: اگر مرا از دست بدهيد، حوادثى را پس از من خواهيد ديد كه هر يك از شما به خاطر آنچه از مخالفان و دشمنان نور چشمى و سبُك‌شمارى حقّ خداوند متعال، و ترس بر جان خويش مى‌بيند، آرزوى مرگ خواهد كرد.

وقتى چنين شد، همه به ريسمان الهى چنگ بزنيد و متفرّق نشويد و به شكيبايى و نماز و تقيّه بپردازيد.