دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٣٣ - بحثى درباره خبرهاى امام از امور غيبى

و خبر دادن وى از قتل پسرش حسين ٧ و آنچه هنگام گذر از كربلا گفت؛

و پيشگويى وى درباره پادشاهى معاويه پس از وى؛

و خبر دادن وى درباره حَجّاج و يوسف بن عمر؛

و آنچه از داستان خوارج در نهروان، خبر داده است؛

و پيشگويى وى براى يارانش درباره تعداد كشته‌هاى آنان و شمار مصلوب شوندگان [از آنان‌]؛

و خبر دادن وى از جنگ با پيمان شكنان، ستمكاران و منحرفان؛

و پيشگويى وى درباره شمار سپاهيانى كه از كوفه خواهند آمد، به هنگامى كه وى براى جنگ با بصريان، به آن ديار رفته بود؛

و پيشگويى وى درباره عبد اللّه بن زبير و كلامش درباره او كه: «وى نيرنگ‌باز است؛ در پى كارى مى‌رود، ولى آن را به دست نمى‌آورد. او دام دين را براى شكار دنيا پهن مى‌كند و در نهايت، به صليب‌كشيده از بين قريشيان است»؛

و خبر دادن وى از نابودى بصره به سبب غرق شدن در آب و نابود شدن دوباره آن به وسيله زنگى (همان حديثى كه گروهى «زنج (زنگى)» را در آن، تصحيف كرده و «ريح (باد)» خوانده‌اند)؛

و پيشگويى وى درباره آشكار شدن پرچم‌هاى سياه خراسان و تصريح نمودن به قومى از آن سرزمين به نام بنى رُزَيق كه از خاندان مصعب‌اند، و طاهر بن حسين و پسرش و اسحاق بن ابراهيم از آن قوم بوده‌اند و اينان و پيشينيانشان دعوتگران به دولت عبّاسى بوده‌اند؛

و خبر دادن وى از پيشوايانى كه در طبرستان از فرزندانش آشكار خواهند شد، از قبيل: ناصر و داعى و غير آن دو در كلامش: «براى آل محمّد ٦ گنجى در طالقان است كه خداوند عز و جل هرگاه بخواهد، آن را آشكار خواهد كرد. فرا خواننده آن، حق است و به نام خداوند، قيام خواهد كرد و به دين خدا فرا