دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢٢١ - ٢/ ١٠ پايدارى بر صراط

بهشتى در دامنه‌اش جارى‌اند و در باغ‌ها پخش مى‌شوند. [در آن هنگامه‌] على بر بارگاهى از نور، نشسته است و تسنيم‌[١] در برابرش جارى است.

كسى از صراط نمى‌گذرد، مگر آن كه برگه عبور ولايت على و خاندان او در دستش باشد. او بر بهشت، نظارت دارد و دوستدارانش را وارد بهشت مى‌كند و دشمنانش را به آتش مى‌اندازد.

ر. ك: ج ٨ ص ٢٠٣ (اجازه عبور از صراط با اوست).

ج ٢ ص ١٧٧ (زيان‌هاى مخالفت با او و جدايى از او).

٢/ ١٠ پايدارى بر صراط

٥٩٥٧. پيامبر خدا ٦: خداوند، مهر على را در قلب مؤمنى نمى‌نهد كه با وجود آن قدمش بلرزد، مگر آن كه خداوند در روز قيامت بر پل صراط، قدم‌هايش را استوار مى‌سازد.

٥٩٥٨. پيامبر خدا ٦ خطاب به على ٧: مهر تو در دل مؤمنى قرار نمى‌گيرد كه با وجود آن، گام‌هايش بر صراط بلغزد، مگر آن كه گامش استوار مى‌شود تا خداوند، او را با مهر تو وارد بهشت سازد.

٥٩٥٩. امام باقر ٧: خداوند متعال، مهر على ٧ را در قلب كسى نمى‌نهد، مگر آن كه اگر گامى به خطا رود، گام ديگرش استوار است.

[١] تسنيم، نام نهرى در بهشت است كه در بالاى غرفه‌ها و قصرها جارى است( تاج العروس: ج ١٦ ص ٣٧٠« سنم»).