دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٥٥ - ٣/ ٥ آتش جهنم

٦١٣٣. پيامبر خدا ٦: اى على! اگر بنده‌اى خداوند عز و جل را به اندازه عمل نوح در ميان قومش عبادت كند و [نيز] كوهى از طلا داشته باشد و در راه خدا انفاق نمايد و [نيز] عمرش چنان طولانى شود كه پياده، هزار حج بگزارد و سپس در ميان كوه صفا و مروه مظلومانه كشته شود، ولى تو را دوست نداشته باشد، بوى بهشت را حس نخواهد كرد و داخل آن نخواهد شد.

٦١٣٤. پيامبر خدا ٦: در روز قيامت، خداوند به من و على بن ابى طالب مى‌فرمايد: «كسى را كه شما دو نفر را دوست داشته است، وارد بهشت كنيد و كسى را كه با شما دو نفر دشمنى كرده است، وارد جهنّم كنيد». و اين، سخن خداوند متعال است كه فرمود: «هر كافرِ دشمنى‌ورز را در جهنّم بيفكنيد»».

٦١٣٥. ينابيع المودّة به نقل از جابر، در حديثى كه سندش را به معصوم ٧ مى‌رساند: [پيامبر خدا فرمود:] «خداوند متعال، على ٧ را پيشواى مسلمانان به سوى بهشت قرار داده است. [آنان‌] به واسطه على وارد بهشت مى‌شوند و به واسطه على وارد جهنّم مى‌گردند و به واسطه على [در روز قيامت‌]، عذاب مى‌شوند».

گفتيم: اى پيامبر خدا! اين، چگونه است؟

فرمود: «به خاطر دوستى با وى به بهشت مى‌روند و به خاطر دشمنى با وى به جهنّم مى‌روند و عذاب مى‌شوند».

٦١٣٦. طبقات الحنابلة به نقل از محمّد بن منصور: نزد احمد بن حنبل بوديم. مردى به وى گفت: اى ابو عبداللّه! نظر تو درباره حديثِ: «من، تقسيم‌كننده آتشم» كه از على ٧‌