دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٢١٩ - ٢/ ٩ جواز عبور از صراط

فرمود: «آرى. هنگامى كه مرگ در رسد، پيامبر خدا، على ٧، جبرئيل ٧ و فرشته مرگ مى‌آيند. آن گاه اين فرشته به على ٧ خواهد گفت: اى على! آيا فلان شخص، دوستدار تو و خاندانت بود؟

[على ٧‌] پاسخ مى‌دهد كه:" آرى. او ما را دوست مى‌داشت و از دشمنان ما بيزارى مى‌جُست". اين سخن را پيامبر خدا نيز به جبرئيل ٧ مى‌گويد و جبرئيل ٧، آن را به نزد خداى عز و جل بالا مى‌برد».

٥٩٥٣. الكافى به نقل از ابو يَعفور: خَطّاب جُهَنى، با ما رفت و آمد داشت و نسبت به خاندان محمّد ٦ دشمنى شديد داشت. او با نَجده حَرورى‌[١] همراهى مى‌كرد.

به خاطر تقيّه و ارتباط، به ملاقات خطّاب رفتم. وى بيهوش و در حال مرگ بود و شنيدم كه مى‌گفت: اى على! مرا با تو چه كار است؟

اين را به ابو عبد اللّه امام صادق ٧ خبر دادم. فرمود: «سوگند به پروردگار كعبه كه على را مى‌ديده است؛ سوگند به پروردگار كعبه كه او را مى‌ديده است!».

ر. ك: ج ٨ ص ٣٧٥ (على از زبان على/ فضيلت‌هاى پراكنده).

٢/ ٩ جواز عبور از صراط

٥٩٥٤. تاريخ بغداد به نقل از ابن عبّاس: از پيامبر ٦ پرسيدم: اى پيامبر خدا! آيا براى گذر از آتش جهنّم، به گذرنامه (اجازه عبور)، نياز است؟

فرمود: «آرى».

سؤال كردم: آن چيست؟

فرمود: «دوست داشتن على بن ابى طالب».

٥٩٥٥. پيامبر خدا ٦: هر كارى [در قيامت‌] اجازه‌اى نياز دارد و اجازه عبور از صراط، دوست داشتن على بن ابى طالب است.

٥٩٥٦. پيامبر خدا ٦: هنگامه برپايى رستاخيز، على بن ابى طالب بر فردوس، مى‌نشيند و فردوس، كوهى مُشرف بر بهشت است كه در بالاى آن، عرش پروردگار جهانيان قرار دارد و نهرهاى‌

[١] نجدة بن عامر حَرورى حنفى، از مردم يمامه و از بزرگان حَروريّه( خوارج) بود. پيروانِ او را« نجدات» يا« نجديّه» مى‌گفتند( تاج العروس: ج ٥ ص ٢٧٤« نجد»).