دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٦٧ - ٣/ ٣ سرانجام جنگ جمل

كس او را در غربتش زيارت كند، خداوند عز و جل گناهان گذشته و آينده او را مى‌بخشد، گر چه به شمار ستارگان و قطره‌هاى باران و برگ درختان باشد.

٣/ ٣

سرانجام جنگ جمل‌

٥٧٩٤. المعجم الكبير به‌نقل از اجلح بن عبد اللّه، از زيد بن على، از پدرش، از ابن عبّاس: هنگامى كه در بين راه بصره، خبر طرفدارى مردم بصره از طلحه و زبير به ياران على ٧ رسيد، بر آنان‌گران آمد و هراس‌در دلشان انداخت.

على ٧ فرمود: «سوگند به آن كه خدايى غير از او نيست، هر آينه [اين سپاه‌] بر بصريان، غلبه خواهد كرد و طلحه و زبير، كشته خواهند شد و از كوفه شش هزار و پانصد و پنجاه مرد (يا" پنج هزار و پانصد و پنجاه مرد" كه ترديد از اجلح است) براى يارى شما خارج خواهند شد».

اين سخن، ترديدى در دلم انداخت. وقتى جنگجويان از كوفه آمدند، به استقبالشان شتافتم و [پيش خود] گفتم: دقّت خواهم‌كرد. اگر چنان‌باشد كه على مى‌گويد، حتما آن را [از پيامبر ٦‌] شنيده‌است، و گرنه، حيله جنگى است.

يكى از سپاهيان را ديدم و [درباره شمار آنها] از وى پرسيدم. به خدا سوگند كه او درنگ نكرد و آنچه على ٧ گفته بود، او نيز گفت.

اين از جمله چيزهايى بود كه پيامبر خدا به او خبر مى‌داد.

٥٧٩٥. الأمالى، طوسى به نقل از مِنهال بن عمرو: مردى از قبيله تميم به من خبر داد و گفت: ما با على بن ابى طالب ٧ در منطقه ذو قار[١] بوديم و فكر مى‌كرديم كه امروز، غافلگير خواهيم شد.

[١] ذو قار( ذى قار)، منطقه‌اى در ميان كوفه و واسط( در نزديكى كوفه) كه در آن، جنگ مشهور ايرانيان و سپاه اسلام، اتفاق افتاد( معجم البلدان: ص ٢٩٢).