دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٤٣ - ٢/ ١٣ حكم پيامبر به كفر آزار دهندگان على

٢/ ١٢ حكم پيامبر به كفر دشمنان على‌

٦١١٢. پيامبر خدا ٦: دوست داشتن على ايمان و دشمنى با او كفر است.

٦١١٣. پيامبر خدا ٦: هر كس با على دشمنى كند، با من دشمنى كرده است و هر كس با من دشمنى كند، با خدا دشمنى كرده است. [اى على!] تو را جز مؤمن، دوست نمى‌دارد و جز كافر، دشمن نمى‌دارد.

٦١١٤. پيامبر خدا ٦: كسى كه مى‌پندارد به من و آنچه آورده‌ام ايمان آورده است و در عين حال، با على دشمنى مى‌ورزد، دروغگوست و مؤمن نيست.

٦١١٥. پيامبر خدا ٦: اى على! كسى كه بميرد و با تو دشمن باشد، فرقى ندارد كه يهودى مرده باشد يا نصرانى.

٦١١٦. پيامبر خدا ٦: هر كس بميرد و در قلبش كينه على بن ابى طالب باشد، يهودى يا نصرانى مرده است.

٢/ ١٣ حكم پيامبر به كفر آزار دهندگان على‌

٦١١٧. المناقب، ابن مغازلى به نقل از ابن عبّاس: نزد پيامبر ٦ بودم كه على بن ابى طالب ٧ خشمگينْ وارد شد. پيامبر ٦ به وى فرمود: «چه چيزى تو را ناراحت كرده است؟».

پاسخ داد: عموزاده‌هايت به خاطر تو مرا آزرده‌اند.