دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧٥ - ٤/ ٤ نگونبختى

٦١٧١. تاريخ دمشق به نقل از ميثم: على بن ابى طالب ٧ را در حال احتضار ديدم كه مى‌گفت: «اى حسن!».

حسن گفت: بله، اى پدر!

على ٧ فرمود: «خداوند با پدرت‌[١] و با هر مؤمنى بر دشمنى با همه منافقان و تبهكاران، پيمان بسته است؛ و [نيز] از همه تبهكاران و منافقان بر دشمنى با پدرت پيمان گرفته است».

٤/ ٤ نگون‌بختى‌

٦١٧٢. پيامبر خدا ٦: اى على! تو برادر منى و من برادر توام. اى على! تو از منى و من از توام. اى على! تو پس از من، وصى و جانشين من و حجّت خدا بر امّتم هستى. دوستدار تو سعادتمند، و دشمن تو نگون‌بخت است.

٦١٧٣. پيامبر خدا ٦ خطاب به على ٧: دوستداران تو دوستداران من‌اند و دشمنان تو دشمنان من .... آن كه دوستدار توست، سعادتمند است و آن كه با تو دشمنى ورزد، نگون‌بخت است.

٦١٧٤. پيامبر خدا ٦: اى على! پيروان تو پيروان خدا، و ياران تو ياران خدا، و دوستداران تو دوستداران خدايند و حزب تو حزب خداست. اى على! دوستدار تو خوش‌بخت است و دشمن تو نگون‌بخت است.

٦١٧٥. پيامبر خدا ٦ خطاب به على ٧: خوش‌بختِ حقيقى، كسى‌است كه دوستدار تو

[١] عطا كه از راويان اين حديث است مى‌گويد: شايد هم فرمود:« با من».