دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣١٧ - ٢/ ٢ دشمنى با على، دشمنى با خدا و پيامبر اوست

٦٠٧٠. پيامبر خدا ٦ درباره على ٧: دوستدار تو دوستدار من است و دوستدار من، دوستدار خدا. دشمن تو، دشمن من است ودشمن من دشمن خدا.

٦٠٧١. پيامبر خدا ٦: اى مردم! على سَرور (بزرگِ) جانشينان، رهبر سپيدرويان، و سرپرست مؤمنان است. دوستدار او، دوستدار من است و دوستدار من، دوستدار خدا. دشمن او، دشمن من است و دشمن من، دشمن خدا.

٦٠٧٢. پيامبر خدا ٦ درباره على ٧: او برادر، وارث و جانشين من در ميان امّتم است. ولايت او واجب است و پيروى از او مايه برترى است و دوست داشتن او وسيله نزديكى به خداست. حزب او و طرفداران او حزب خدايند و پيروان او ياران خدا. دوستان او دوستان خدا و دشمنان او دشمنان خدايند.

٦٠٧٣. پيامبر خدا ٦: دوست على دوست خداست و دشمن على دشمن خدا.

٦٠٧٤. پيامبر خدا ٦: به درستى كه على بن ابى طالب، جانشين خدا و جانشين من است .... دوستدار او دوستدار من و دشمن او دشمن من است و دوستى با او دوستى با من و دشمنى با او دشمنى با من است.

ر. ك: ص ١٨١ (دوست داشتن على، دوست داشتن خداست).