دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٥٢٩ - ٨/ ١ ٧ حسن بصرى

سخن گفتيد. من به خدا سوگند مى‌خورم كه خودم از پيامبر خدا شنيدم كه مى‌فرمود: «در روز رستاخيز، بيشتر از شمار سنگ‌ها و درختانِ روى زمين، شفاعت مى‌كنم».

به خدا سوگند، هيچ كس بيشتر از خويشانش به شفاعت او نايل نخواهد شد. آيا مى‌پنداريد كه شفاعت او به شما خواهد رسيد و از خانواده‌اش باز خواهد ماند؟!

٨/ ١ ٦ بُرَيده‌

٦٢٩٣. مسند الرويانى به نقل از ابن بُرَيده، از پدرش: وى بر معاويه وارد شد، در حالى كه مردى به على ٧ بد مى‌گفت و وى را دشنام مى‌داد.

[پدرم‌] گفت: اى معاويه! آيا به من اجازه سخن گفتن مى‌دهى؟

معاويه كه فكر مى‌كرد او هم مثل آن مرد، سخن خواهد راند، گفت: حرف بزن.

[پدرم‌] گفت: از پيامبر خدا شنيدم كه مى‌فرمود: «من اميد دارم كه به شمار همه درختان و سنگ‌ها، شفاعت كنم». اى معاويه! آيا تو اميد شفاعت ايشان را دارى و على اميد آن را ندارد؟!

معاويه گفت: ساكت شو! تو پيرى هستى كه عقلت از بين رفته است.

٨/ ١ ٧ حسن بَصرى‌

٦٢٩٤. شرح نهج البلاغة به نقل از اشعث بن سوّار: عَدىّ بن اوطات، على ٧ را بر منبر، دشنام گفت. حسن بصرى گريست و گفت: امروز، مردى دشنام داده شد كه در دنيا و آخرت، برادر پيامبر خداست.