دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٦١ - ٤/ ١ پليدزادگى

على دشمنى مى‌ورزيد، او را از خود، نفى مى‌كرديم.

٦١٤٠. تاريخ دمشق به نقل از ثابت، از انس: در روز جنگ خيبر، پيامبر خدا على ٧ را نشان داد و فرمود: «اى مردم! فرزندانتان را با مهر على بيازماييد؛ چرا كه على به سوى گم‌راهى فرا نمى‌خواند و از هدايت، دور نمى‌سازد. پس، دوستدار او از شماست و دشمنش از شما نيست».

بعد از جنگ خيبر، هر كس فرزندش را بر دوش مى‌گرفت و در راه على ٧ مى‌ايستاد و هنگامى كه او را مى‌ديد، فرزندش را روبه‌روى او نگه مى‌داشت و با انگشت به على اشاره مى‌كرد و مى‌گفت: اى فرزندم! آيا اين مردى را كه مى‌آيد، دوست دارى؟ اگر فرزندْ پاسخ مى‌داد: «آرى»، او را مى‌پذيرفت و اگر فرزند مى‌گفت: «نه»، او را روى زمين مى‌گذاشت و به او مى‌گفت: برو، به مادرت بپيوند و پدرت را از خويشان مادرت مَدان. من به كسى كه على بن ابى طالب را دوست نداشته باشد، نيازى ندارم.

٦١٤١. علل الشرائع به نقل از ابو ايّوب انصارى: مِهر على ٧ را بر فرزندانتان عرضه كنيد. هر كدام از آنها كه او را دوست داشت، از شماست و هر كدام از آنها كه او را دوست نداشت، از مادرش بپرسيد كه او را از كجا آورده است. از پيامبر خدا شنيدم كه به على بن ابى طالب ٧ مى‌فرمود: «جز مؤمن، تو را دوست ندارد و جز منافق يا زنازاده يا كسى كه مادرش او را در دوران حيضْ باردار شده است، تو را دشمن نمى‌دارد».

٦١٤٢. پيامبر خدا ٦ درباره على ٧: جز سه كس، با وى دشمنى نمى‌كند: زنازاده، يا منافق، يا كسى كه مادرش او را در دوران حيضْ باردار شده است.