دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١١١ - ٣/ ١٣ فتنه مغولان

اگربخواهم هر كدام از شما را از آمدن و رفتن و همه سرنوشتش خبر دهم، خبرمى‌دهم ...»، ذيل عنوان «بخش‌هايى از خبر دادن على ٧ از امور غيبى» مى‌گويد:

پيش‌تر، بخش قابل توجّهى از اخبار غيبى على ٧ را ياد كرديم. يكى [ديگر] ازچيزهاى شگفت از اين دست، كلام وى در خطبه‌اى است كه در آن از حوادث‌آينده ياد كرده، به قرامطه اشاره مى‌نمايد: «عشق و دوستى به ما مى‌نمايانند؛ ولى در دل، كينه و دشمنى ما را دارند و نشان آن، كشتن وارثان ما و دورساختن جوانان ماست».[١]

آنچه [على ٧‌] از قرامطه خبر داده است، درست است؛ چون قرامطه جمع‌فراوانى از آل ابو طالب ٧ را كشتند كه نام‌هايشان در كتاب مقاتل الطالبيّين ابوالفرج اصفهانى موجود است. و ابو طاهر (سليمان بن حسن جَنّابى) با سپاه خوداز منطقه غَرىْ‌[٢] و منطقه حائر[٣] گذر كرد و در هيچ كدام از اين دو منطقه توقّف‌نكرد، نه وارد آن شد و نه در آن‌جا درنگ كرد.

در اين خطبه [على ٧‌]، در حالى كه به تخته سنگى كه در مسجد كوفه بود و به‌آن‌تكيه داده بود، اشاره مى‌كرد، فرمود: «گويى حجر الأسود را كه در اين جا نصب‌شده، مى‌بينم. واى بر آنها! فضيلت آن در خودش نيست؛ بلكه در جا و پايه‌آن است. مدّتى در اين جا مى‌ماند و مدّتى در آن جا» و به بحرين‌[٤] اشاره كرد، وافزود: «آن گاه به جاى اصلى و محلّ واقعى‌اش بازگردانده مى‌شود».

مطابق آنچه على ٧ درباره حجر الأسود خبر داده بود، اتّفاق افتاد.

٣/ ١٣ فتنه مغولان‌

٥٨٤٦. امام على ٧ در توصيف‌تركان: مردمى را مى‌بينم كه‌صورت‌هايشان چون سپرهاى‌

[١] كتاب‌هايى كه اين حديث را نقل كرده‌اند، آن را از شرح نهج البلاغة آورده‌اند و منبع ديگرى براى اين حديث نيافتيم.

[٢] غرى، نزديك قبر على ٧( معجم البلدان: ج ٤ ص ١٩٦).

[٣] حائر، قبر امام حسين ٧( معجم البلدان: ج ٢ ص ٢٠٨).

[٤] ناحيه‌اى در شمال شبه جزيره عربستان، در حدّ فاصل درياى فارس و درياى( صحراى) شن، كه از شهرهاى آن: احسا، هَجَر، هَفوف و ... است( جغرافياى تاريخى كشورهاى اسلامى: ج ١ ص ٢٣١).