دانشنامه اميرالمؤمنين بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٥ - ١/ ٢ دوست داشتن على، دوست داشتن پيامبر است

دوست دارى.

پيامبر خدا فرمود: «بدان كه اگر على را دوست بدارى، خداوند عز و جل تو را دوست مى‌دارد و اگر او را دشمن بدارى، خداوند، تو را دشمن مى‌دارد و اگر خدا تو را دشمن بدارد، در آتش فرو مى‌اندازد».

ر. ك: ص ٢٤٩ (خداوند و پيامبرش).

١/ ٢

دوست داشتن على، دوست داشتن پيامبر است‌

٥٨٩١. پيامبر خدا ٦: هر كس على را دوست بدارد، به يقين مرا دوست داشته است و هر كس على را دشمن بدارد، به يقين مرا دشمن داشته است.

٥٨٩٢. پيامبر خدا ٦ درباره على ٧: هر كس على را دوست بدارد، به يقين مرا دوست داشته است و هر كس مرا دوست بدارد، به يقين، خداوندْ او را دوست مى‌دارد و هر كس على را دشمن بدارد، به يقين، مرا دشمن داشته است و هر كس مرا دشمن بدارد، به يقين خداوندْ او را دشمن مى‌دارد.

٥٨٩٣. پيامبر خدا ٦: على، آگاه‌ترينِ امّتِ من به [موازين‌] قضا، اساس كتاب خداست. هر كه مرا دوست دارد، بايد على را دوست بدارد. بنده به پيوندِ دوستى من نمى‌رسد، مگر به واسطه دوستى با على.

٥٨٩٤. پيامبر خدا ٦: اى على! من، دوست كسى هستم كه تو دوست او باشى و دشمن كسى‌